هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از عشق، جنون، رشک، و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عمیق آن بر روح و جان خود می‌گوید و از دردها و رنج‌های ناشی از این عشق سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «در خون کشیدن» و «تیغ مژگان» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۱۰۸ - چه حسن است این که مجنون می کند عقل فسونگر را؟

چه حسن است این که مجنون می کند عقل فسونگر را؟
چه رنگ است این که در خون می کشد، دامان محشر را؟ ۱

صفایی کز دم صبح بنا گوش تو می بینم
به خون رشک خواهد غوطه دادن، مهر خاور را ۲

به چشم کم ندیدی ناز خونریز اسیرانش
اگر می بود پروای نگاه، آن چشم کافر را ۳

چه استغناست کز چشم سیه مست تو می بینم؟
به خونم تشنه کرد آن تیغ مژگان ستمگر را ۴

حزین رسوا بود هر چند داغ سینه، می پوشم
چه سان پنهان توانم درگریبان کرد اختر را؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفا
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.