خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاری مانند غنچه، میخانه، باده، و پریخانه، به بیان حالات عاشقانه و سوالات فلسفی درباره عشق و مستی میپردازد. شاعر با پرسشهای پی در پی، مخاطب را به تفکر درباره منشاء این عشق و زیباییها دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعارههای مربوط به می و مستی، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۸۷ - یا رب این غنچه دهن مست ز میخانهٔ کیست؟
یا رب این غنچه دهن مست ز میخانهٔ کیست؟
عهد و پیمان لبش با لب پیمانهٔ کیست؟ ۱
دست بی باک که با سنبل او گستاخ است
طرّه ی خم به خمش در شکن شانهٔ کیست؟ ۲
بادهٔ ناب، چنین هوش نمی پردازد
دلم از خود شده جلوه مستانه کیست؟ ۳
ناله ای هست ز پی قافلهٔ ناز تو را
این جرس نیست، ندانم دل دیوانه کیست؟ ۴
جلوه، زد جوش حزین ، از دل نازک ما را
آخر این شیشه ببینید پریخانهٔ کیست؟ ۵
عهد و پیمان لبش با لب پیمانهٔ کیست؟ ۱
دست بی باک که با سنبل او گستاخ است
طرّه ی خم به خمش در شکن شانهٔ کیست؟ ۲
بادهٔ ناب، چنین هوش نمی پردازد
دلم از خود شده جلوه مستانه کیست؟ ۳
ناله ای هست ز پی قافلهٔ ناز تو را
این جرس نیست، ندانم دل دیوانه کیست؟ ۴
جلوه، زد جوش حزین ، از دل نازک ما را
آخر این شیشه ببینید پریخانهٔ کیست؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیست؟
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - گرمی مهر، به وبرانه و آباد یکی ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
