شماره ۲۲۸ - مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است

مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح است
پیمانه بیارید که هنگام صبوح است ۱

پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر است
در بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است ۲

ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال است
ما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است ۳

افسرده دلان های، دماغی برسانید
تا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است ۴

از کلک حزین زمزمه ی عشق بیاموز
مطرب بزن این پرده که رامشگر روح است ۵