شماره ۲۴۶ - کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟

کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟
سر تا قدم ما چو دل آغشته به خون است ۱

ما و حرم عشق، که از گریهٔ احباب
دیوار و در آنجا، چو دل آغشته به خون است ۲

بازآ که مرا دیده جدا ز آن گل عارض
از خار تمنّا، چو دل آغشته به خون است ۳

از جوش غمت حوصله بر درد، کمی کرد
اینجاست که دریا چو دل آغشته به خون است ۴

ز آن رخنه که افتاده به جیب مه کنعان
دامان زلیخا چو دل آغشته به خون است ۵

این رحم، که آموخت شکار افکن ما را؟
سرتاسر صحرا چو دل آغشته به خون است ۶

خاموش حزین ، کز نفس سینه خراشت
مجموعهٔ انشا، چو دل آغشته به خون است ۷