شماره ۲۴۵ - یک دل به دیاری که وفا صاحب تاج است

یک دل به دیاری که وفا صاحب تاج است
بی سکهٔ داغت نبود، آنچه رواج است ۱

شاهنشهیم باج ز افتاده نگیرد
هر سرکه بلند است، مرا زیر خراج است ۲

من کودک یونان کدهٔ صاف دلانم
لوح سبقم ساده تر از صفحهٔ عاج است ۳

بیماری عشق است، چه آید ز مسیحا؟
بی فایده جان می کنم و مرگ علاج است ۴

هر لحظه فلک لعبتی از پرده برآرد
این پیر خرف، بین چقدر طفل مزاج است ۵

ای دولت از این عرصه که ماییم کران گیر
از ما سر پا خورده، به هر جا سر و تاج است ۶

گم شد ره بیرون شد، از آن زلف حزین را
ای دل بفروز آتش آهی، شب داج است ۷