شماره ۲۷۷ - خورشید به حسن یار من نیست

خورشید به حسن یار من نیست
مه را نمک نگار من نیست ۱

محروم بود همیشه عاشق
این است که در کنار من نیست ۲

نومیدی عاشقان قدیم است
مخصوص به روزگار من نیست ۳

جز لخت دل به غم سرشته
در دیدهٔ اشکبار من نیست ۴

خاصیت عشق خاکساریست
زان پیش تو اعتبار من نیست ۵

هر چند ز عشق خاکسارم
کس نیست که خاکسار من نیست ۶

زلف تو بود به سجدهٔ شکر
که آشفته چو روزگار من نیست ۷

منعم چه کنی ز عشق ناصح؟
غم دارم و غمگسار من نیست ۸