هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر ناامیدی و یأس از تلاشهای بیثمر در زندگی است. شاعر از بیفایده بودن تمام تلاشها، گفتارها و شنیدهها سخن میگوید و احساس میکند که به مقصود نرسیده است. همچنین، اشارهای به غفلت از حوادث دنیا و تنگی فضای زندگی دارد و در نهایت، احساس حزن و اندوه در چهره عالم را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، فضای ناامیدانه و اندوهبار آن نیاز به بلوغ فکری برای درک و تحلیل دارد.
شماره ۲۷۸ - هر چه بستیم و گشودیم عبث
هر چه بستیم و گشودیم عبث
هر چه گفتیم و شنودیم عبث ۱
راه مقصود به جایی نرسید
پای پر آبله سودیم عبث ۲
غفلت از حادثهٔ دهر بلاست
در ره سیل غنودیم عبث ۳
عرصهٔ هر دو جهان تنگ فضاست
بال پرواز گشودیم عبث ۴
عالمی چهره به ما گشته حزین
عبث آیینه زدودیم، عبث ۵
هر چه گفتیم و شنودیم عبث ۱
راه مقصود به جایی نرسید
پای پر آبله سودیم عبث ۲
غفلت از حادثهٔ دهر بلاست
در ره سیل غنودیم عبث ۳
عرصهٔ هر دو جهان تنگ فضاست
بال پرواز گشودیم عبث ۴
عالمی چهره به ما گشته حزین
عبث آیینه زدودیم، عبث ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۷ - خورشید به حسن یار من نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۷۹ - با رنگ لعلی تو، به صهبا چه احتیاج؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
