خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا بیانگر ناامیدی و یأس از تلاشهای بیثمر در زندگی است. شاعر از بیفایده بودن تمام تلاشها، گفتارها و شنیدهها سخن میگوید و احساس میکند که به مقصود نرسیده است. همچنین، اشارهای به غفلت از حوادث دنیا و تنگی فضای زندگی دارد و در نهایت، احساس حزن و اندوه در چهره عالم را توصیف میکند.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، فضای ناامیدانه و اندوهبار آن نیاز به بلوغ فکری برای درک و تحلیل دارد.
شماره ۲۷۸ - هر چه بستیم و گشودیم عبث
هر چه بستیم و گشودیم عبث
هر چه گفتیم و شنودیم عبث ۱
راه مقصود به جایی نرسید
پای پر آبله سودیم عبث ۲
غفلت از حادثهٔ دهر بلاست
در ره سیل غنودیم عبث ۳
عرصهٔ هر دو جهان تنگ فضاست
بال پرواز گشودیم عبث ۴
عالمی چهره به ما گشته حزین
عبث آیینه زدودیم، عبث ۵
هر چه گفتیم و شنودیم عبث ۱
راه مقصود به جایی نرسید
پای پر آبله سودیم عبث ۲
غفلت از حادثهٔ دهر بلاست
در ره سیل غنودیم عبث ۳
عرصهٔ هر دو جهان تنگ فضاست
بال پرواز گشودیم عبث ۴
عالمی چهره به ما گشته حزین
عبث آیینه زدودیم، عبث ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۷ - خورشید به حسن یار من نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۷۹ - با رنگ لعلی تو، به صهبا چه احتیاج؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
