هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از حزین لاهیجی، احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق را بیان میکند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند نخل، شمشاد و سرو، احساسات خود را توصیف میکند و از رنج عشق و جدایی مینالد. همچنین، او به قدرت عشق در حل مشکلات اشاره میکند و از موسیقی عشق به عنوان نمادی از احساساتش یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۲۸۹ - چون نخل تو از ناز گرانبار برآید
چون نخل تو از ناز گرانبار برآید
شمشاد ز جا، سرو ز رفتار برآید ۱
دل می رود از سینه و پیکان تو باقی ست
رحم است بر آن یار که از یار برآید ۲
شرمندهٔ عشقیم که بی چاره و تدبیر
آسان کند آن کار که دشوار برآید ۳
از ناخن عشقم رگ جان زمزمه ساز است
بی زخمه صدا کی شود، از تار برآید؟ ۴
بگذار حزین از کف خود بادهٔ پندار
تا ساغرت از میکده سرشار برآید ۵
شمشاد ز جا، سرو ز رفتار برآید ۱
دل می رود از سینه و پیکان تو باقی ست
رحم است بر آن یار که از یار برآید ۲
شرمندهٔ عشقیم که بی چاره و تدبیر
آسان کند آن کار که دشوار برآید ۳
از ناخن عشقم رگ جان زمزمه ساز است
بی زخمه صدا کی شود، از تار برآید؟ ۴
بگذار حزین از کف خود بادهٔ پندار
تا ساغرت از میکده سرشار برآید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - اشکم از دیده به دنبال کسی می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - دمی که حرف وداعت به گوش می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
