هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و رنج عاشقانه، حسرت، و اندوه ناشی از عشق نافرجام را بیان میکند. شاعر از اشک و خون، دل شکسته، و غمهای بیپایان سخن میگوید و به ناکامیهای انسان در زندگی دنیوی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۰۶ - تاکی ز جوی هر مژه ام اشک و خون رود
تاکی ز جوی هر مژه ام اشک و خون رود
یک ره ز در درآ،که غم از دل برون رود ۱
در پیش چشم من نگهت با رقیب بود
این داغ حسرت از دل آزرده چون رود؟ ۲
خون می رود ز دیدهٔ ما دل شکستگان
از شیشهٔ شکسته، می لاله گون رود ۳
عطار زلف او چه کند با دماغ من؟
نشنیده ام ز فکر پریشان جنون رود ۴
هرکس به عالم آمد و بشکست پای سعی
با دست خالی از در دنیای دون رود ۵
گر طعنه زد، مرنج حزین از امام شهر
بسیار ازین میانهٔ عقل و جنون رود ۶
یک ره ز در درآ،که غم از دل برون رود ۱
در پیش چشم من نگهت با رقیب بود
این داغ حسرت از دل آزرده چون رود؟ ۲
خون می رود ز دیدهٔ ما دل شکستگان
از شیشهٔ شکسته، می لاله گون رود ۳
عطار زلف او چه کند با دماغ من؟
نشنیده ام ز فکر پریشان جنون رود ۴
هرکس به عالم آمد و بشکست پای سعی
با دست خالی از در دنیای دون رود ۵
گر طعنه زد، مرنج حزین از امام شهر
بسیار ازین میانهٔ عقل و جنون رود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۵ - غرور ناز با کوه تحمّل برنمی آید
گوهر بعدی:شماره ۳۰۷ - ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.