هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، بیانگر اشتیاق به دیدار معشوق، درد دوری از یار، و اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند نور الهی و راهنمایی مرشد است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.
شماره ۳۱۳ - گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
ما را ز ما ستانی، ای دلربا! چه باشد؟ ۱
از یار ناموافق، دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا، چه باشد؟ ۲
از وصل خود بریدی، گویی چه جور دیدی؟
خود فصل ماجرا کن، جور و جفا چه باشد؟ ۳
شمع جمال موسی، شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود، نور خدا چه باشد؟ ۴
انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را
گر همّتی بخواهی از اولیا چه باشد؟ ۵
ما را ز ما ستانی، ای دلربا! چه باشد؟ ۱
از یار ناموافق، دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا، چه باشد؟ ۲
از وصل خود بریدی، گویی چه جور دیدی؟
خود فصل ماجرا کن، جور و جفا چه باشد؟ ۳
شمع جمال موسی، شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود، نور خدا چه باشد؟ ۴
انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را
گر همّتی بخواهی از اولیا چه باشد؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - خوش آن عاشق که شیدای تو باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.