هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، به زیبایی از عشق و محبت سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند بوی زلف، صبا، و نقش پیشانی دل، احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند وفاداری، شرم، و رازهای هستی دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۴۲ - بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اند
بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اند
طرفه شوری به دماغ دل ما ریخته اند ۱
به سر کوی تو ای قبلهٔ ارباب نیاز
نقش پیشانی دل تا به سما ریخته اند ۲
صفحهٔ خاطر افلاک ندارد ز انجم
اینقدر داغ که در سینه ما ریخته اند ۳
کام بخشان جهان با کف فیّاض چو ابر
عرق شرم، به دامان گدا ریخته اند ۴
در بیابان محبت عوض ربگ روان
پاره های دل ارباب وفا ربخته اند ۵
راز کونین حزین ، از دل روشن پیداست
طرح این آینه را خوش به صفا ریخته اند ۶
طرفه شوری به دماغ دل ما ریخته اند ۱
به سر کوی تو ای قبلهٔ ارباب نیاز
نقش پیشانی دل تا به سما ریخته اند ۲
صفحهٔ خاطر افلاک ندارد ز انجم
اینقدر داغ که در سینه ما ریخته اند ۳
کام بخشان جهان با کف فیّاض چو ابر
عرق شرم، به دامان گدا ریخته اند ۴
در بیابان محبت عوض ربگ روان
پاره های دل ارباب وفا ربخته اند ۵
راز کونین حزین ، از دل روشن پیداست
طرح این آینه را خوش به صفا ریخته اند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۱ - دمی که از رخ ساقی خوی حجاب چکد
گوهر بعدی:شماره ۳۴۳ - چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
