شماره ۳۴۳ - چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد

چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
دل شکسته اش از هر شکن فرو ریزد ۱

به شیوه ای که ز گلبرگ تر چکد شبنم
نمک ز لعل تو شیرین سخن، فرو ربزد ۲

نقاب زلف ز عارض اگر براندازی
صنم ز طاق دل برهمن فرو ریزد ۳

خرام ناز تو ای شاخ گل، قیامت را
به خاک عاشق خونین کفن فرو ریزد ۴

به سجده گاه تو، سر بر زمین چنان کوبم
که لرزه بر جگر اهرمن فرو ریزد ۵

به کاوش مژه نازم که از جراحت دل
به خاک کوی تو خون یمن فرو ریزد ۶

به بیستون قدم آهسته تر نهم، ترسم
که پاره های دل کوهکن فرو ریزد ۷

نشاط بی تو همانا، حرام گشته به دل
که باده، خون شود از چشم من فرو ریزد ۸

ز چین طره آن نازنین غزال، حزین
چه نافه هاکه به جیب ختن فروریزد ۹