شماره ۳۵۰ - رخ تو رونق صبح بهار می شکند

رخ تو رونق صبح بهار می شکند
کرشمه تو، دل روزگار می شکند ۱

غرور گریهٔ دریا مدار مستی ما
پیاله بر سر ابر بهار می شکند ۲

هلاک غمزه آن ترک می پرست شوم
که دشنه در جگر روزگار می شکند ۳

به بزم وصل تو، پیمانه را به سنگ زنم
که رنگ آل تو، پشت خمار می شکند ۴

حزین شکستی اگر آیدت شگفت مدار
که آسمان، گهر آبدار می شکند ۵