شماره ۳۹۵ - دلِ شاد، رند می آشام دارد

دلِ شاد، رند می آشام دارد
جم دور خوبش است تا جام دارد ۱

چو گوهر، دل عارف از لنگر خویش
درین بحر پر شورش، آرام دارد ۲

خلانند در دیده صد نیش خارش
ز یک چشم خوابی، که بادام دارد ۳

در آیینهٔ طلعت یار پیداست
به ما، هر چه در پرده ایام دارد ۴

نه از بخت دارم شکایت نه از چرخ
مرا یار بی رحم، ناکام دارد ۵

به گرد عذارش خط کافر است این
که صبح امید مرا شام دارد ۶

بود ننگ از نام رندی که در عشق
غم ننگ دارد، سر نام دارد ۷

حزین ، از کران تا کران حرف عشق است
نه آغاز دارد، نه انجام دارد ۸