شماره ۴۲۰ - شیرین لبان چو بزم می لاله گون کنند

شیرین لبان چو بزم می لاله گون کنند
خون مرا به جرعه، برای شگون کنند ۱

بیرون خرام در صف نازک نهالها
کز شرم جلوهٔ تو، علمها نگون کنند ۲

بشتاب کآهوان حرم از هجوم رشک
نزدیک شد که بر سر تیغ تو خون کنند ۳

جوش بهار خطّ تو، آفاق را گرفت
شیدا دلان چگونه علاج جنون کنند ۴

روز مصاف عرض کرم، سرگذشتگان
الماس سوده در کف داغ درون کنند ۵

آزادگان به شوق، سر آرند در کمند
زندانیان چو سلسله ها ارغنون کنند ۶

شبها به شوق دولت وصل تو عاشقان
کان نمک به دیدهٔ بخت زبون کنند ۷

همچون حزین خسته، هزارت اسیر هست
ظالم بگو، که در غم عشق تو چون کنند؟ ۸