هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگینانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از روزهای خوش گذشته و عشق بیباک معشوق یاد میکند و از درد فراق و غمهایش مینالد. تصاویری مانند ریگ بیابان، گریبان چاکخورده، و ریزش مژگان، عمق غم و اندوه او را نشان میدهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۴۵۲ - زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
سر سودازدگان ریگ بیابانم بود ۱
دستم از تنگی دل وقف گریبان شده است
یاد آن روز که در گردن جانانم بود ۲
یاد باد آنکه به چنگ غم خورشید رخی
صبح محشر خجل از چاک گریبانم بود ۳
جن و انس و پریم در خط فرمان بودند
داغ عشق تو به از مهر سلیمانم بود ۴
یاد باد آنکه ز غمهای گرانمایه حزین
کوه و صحرا خجل از ریزش مژگانم بود ۵
سر سودازدگان ریگ بیابانم بود ۱
دستم از تنگی دل وقف گریبان شده است
یاد آن روز که در گردن جانانم بود ۲
یاد باد آنکه به چنگ غم خورشید رخی
صبح محشر خجل از چاک گریبانم بود ۳
جن و انس و پریم در خط فرمان بودند
داغ عشق تو به از مهر سلیمانم بود ۴
یاد باد آنکه ز غمهای گرانمایه حزین
کوه و صحرا خجل از ریزش مژگانم بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۱ - دیشب که چشم مست تو خاطر نواز بود
گوهر بعدی:شماره ۴۵۳ - با خاطر افسرده دلان چند توان بود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.