هوش مصنوعی:
این متن بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر است که از افسردگی، ناامیدی و بیتابی در زندگی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مرده در گور، گریهٔ ابر و زهر گلوگیر، احساسات خود را به تصویر میکشد. او از عقل و جنون، صبر و طاقت، و نبود نشاط در زندگی میگوید و در نهایت به غم از دست دادن فرزند اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ، افسردگی و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۳ - با خاطر افسرده دلان چند توان بود؟
با خاطر افسرده دلان چند توان بود؟
با مرده به یک گور، چه سان بند توان بود؟ ۱
نه گریهٔ ابری، نه شکر خند صبوحی ست
امروز ندانم به چه خرسند توان بود؟ ۲
عقل است گران سنگ و جنون است سبک سیر
کو طاقت و صبری که خردمند توان بود؟ ۳
ساقی ندهی گر به کفم جام نشاطی
دلخوش کن عاشق، به غمی چند توان بود؟ ۴
چون زهر، گلوگیر بود گریهٔ تلخم
شیرین کن این می به شکرخند توان بود ۵
دل بسته به پور دگران باش حزین ، چند
یعقوب صفت در غم فرزند توان بود؟ ۶
با مرده به یک گور، چه سان بند توان بود؟ ۱
نه گریهٔ ابری، نه شکر خند صبوحی ست
امروز ندانم به چه خرسند توان بود؟ ۲
عقل است گران سنگ و جنون است سبک سیر
کو طاقت و صبری که خردمند توان بود؟ ۳
ساقی ندهی گر به کفم جام نشاطی
دلخوش کن عاشق، به غمی چند توان بود؟ ۴
چون زهر، گلوگیر بود گریهٔ تلخم
شیرین کن این می به شکرخند توان بود ۵
دل بسته به پور دگران باش حزین ، چند
یعقوب صفت در غم فرزند توان بود؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۲ - زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
گوهر بعدی:شماره ۴۵۴ - خالی دمی ز درد تو این ناتوان نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.