هوش مصنوعی: این غزل به موضوعاتی مانند عشق، رنج‌های عاشقانه، نیاز به رهایی از خود برای وصال، و اهمیت موسیقی و شراب در تجربه‌های عرفانی می‌پردازد. شاعر از زبان نمادین و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات عمیق استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مصرف شراب و مفاهیم عاشقانه نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ دارد.

شماره ۴۷۰ - از حرف سست توبه، لب را گزید باید

از حرف سست توبه، لب را گزید باید
گر لب نمی کشد می، حسرت کشید باید ۱

در عشق ناخوش و خوش شوریدگان بدانند
مطرب دم رسایی در نی دمید باید ۲

شاید دهد دلش را با دوست آشنایی
در خانقاه صوفی، یک خم نبید باید ۳

آشفته روزگارم، جایی قرار من نیست
بزمی که با حریفان، گفت و شنید باید ۴

با آفتاب می زد، از یک پیاله شبنم
گر ذوق وصل داری، از خود برید باید ۵

زلف سیه برافشان، شب را به مشک تر گیر
طرف نقاب بگشا،گر صبح عید باید ۶

عشرت به کام خواهی، آیینه را به برگیر
عیش مدام خواهی، لب را مکید باید ۷

این آن غزل که گفته پیش از حزین سنایی
این طرز گفتگو را از وی شنید باید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶۹ - عشق آمد و از سینهٔ من دود برآورد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۱ - ز فیض روی تو خط کامیاب می باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.