هوش مصنوعی:
این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد دوری از معشوق میپردازد. شاعر از بیمعنایی لذتهای دنیوی بدون حضور یار سخن میگوید و گلستان، کاروان و دیگر نمادهای زیبایی را بدون دیدن جمال معشوق بیارزش میداند. همچنین، او از رنج دل شکسته و بیقراری دوری از وطن و آشیانه مینالد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۸۸ - عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟ ۱
دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟
بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟ ۲
از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت
دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟ ۳
ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم
از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟ ۴
عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟
مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟ ۵
بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟ ۱
دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟
بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟ ۲
از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت
دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟ ۳
ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم
از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟ ۴
عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟
مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۷ - ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
گوهر بعدی:شماره ۵۸۹ - نی می سرود با دل پرشور در سماع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
