خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد دوری از معشوق میپردازد. شاعر از بیمعنایی لذتهای دنیوی بدون حضور یار سخن میگوید و گلستان، کاروان و دیگر نمادهای زیبایی را بدون دیدن جمال معشوق بیارزش میداند. همچنین، او از رنج دل شکسته و بیقراری دوری از وطن و آشیانه مینالد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۸۸ - عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟ ۱
دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟
بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟ ۲
از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت
دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟ ۳
ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم
از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟ ۴
عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟
مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟ ۵
بی جلوه جمال تو از گلستان چه حظ؟ ۱
دور از وصال یار چه لذت ز روزگار؟
بی یوسف از مرافقت کاروان چه حظ؟ ۲
از سیرگل به دیده خلد خار بی رخت
دور از قدت ز جلوهٔ سرو روان چه حظ؟ ۳
ما لذتی ز خلوت و کثرت نمی بریم
از خود گذشته را ز کنار و میان چه حظ؟ ۴
عیش وطن چه کار کند با دل حزین ؟
مرغ شکسته بال مرا ز آشیان چه حظ؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۷ - ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
گوهر بعدی:شماره ۵۸۹ - نی می سرود با دل پرشور در سماع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
