هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پر از تصاویر شعری، زیبایی معشوق و احساسات شاعر را با استفاده از استعارههای زیبا مانند سنبل، مشک، آفتاب و گل توصیف میکند. شاعر از دوری از معشوق و محرومیت از رحمت او شکایت دارد و زیباییهای چهره معشوق را با عباراتی مانند لعل لب و گل رو میستاید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، درک عمیق از زیباییشناسی شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت میشود.
شماره ۵۸۷ - ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط ۱
رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب
زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط ۲
محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود
جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط ۳
چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید
شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط ۴
تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟
آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط ۵
حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط ۱
رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب
زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط ۲
محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود
جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط ۳
چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید
شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط ۴
تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟
آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۶ - هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیض
گوهر بعدی:شماره ۵۸۸ - عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.