خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و پر از تصاویر شعری، زیبایی معشوق و احساسات شاعر را با استفاده از استعارههای زیبا مانند سنبل، مشک، آفتاب و گل توصیف میکند. شاعر از دوری از معشوق و محرومیت از رحمت او شکایت دارد و زیباییهای چهره معشوق را با عباراتی مانند لعل لب و گل رو میستاید.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، درک عمیق از زیباییشناسی شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت میشود.
شماره ۵۸۷ - ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط ۱
رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب
زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط ۲
محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود
جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط ۳
چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید
شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط ۴
تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟
آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط ۵
حسنت کشیده بر ورق آفتاب خط ۱
رسم است موی را رسد از شعله پیچ و تاب
زانرو نمی شود، نخورد پیچ و تاب خط ۲
محرومیم ز رحم تو بسیار دور بود
جایی که شد ز لعل لبت کامیاب خط ۳
چشم آن عذار ساده نیارد ز شرم دید
شاید برآرد آن گل رو، از حجاب خط ۴
تب پرده پوش شمع کجا می شود حزین ؟
آن حسن شوخ را نکند در نقاب خط ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۶ - هجران رسیده، کی برد از روزگار، فیض
گوهر بعدی:شماره ۵۸۸ - عشاق را ز سیر گل و ارغوان چه حظ؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
