شماره ۵۹۰ - رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع

رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع
گل کرد در حضور تو، سوز نهان شمع ۱

پروانه را به خلوت آغوش می کشد
نازم به گرمی دل نامهربان شمع ۲

کی روشناس مجلس روحانیون شود
تا جسم تیره را، نگدازد روان شمع؟ ۳

عاشق ز بیم قتل، هراسان نمی شود
هرگز کسی نکرد به تیغ امتحان شمع ۴

دارد نگاه حسرتی از چشم خونفشان
حاجت به عرض شوق ندارد زبان شمع ۵

یک التفات گرم نمودی و سوختم
پروانه بیش از این نبود میهمان شمع ۶

تا صبح مجلس از من و پروانه گرم بود
می سوخت از حکایت هجران زبان شمع ۷

بی چاک شام زلف، که عمرش دراز باد
رحمی نکرده بر مژه خونفشان شمع ۸

شرح حکایت شب هجران کند تمام
گر مهر خامشی نزنی بر زبان شمع ۹

شیب و شباب ما نتوان یافتن حزین
یکسان گذشت فصل بهار و خزان شمع ۱۰