شماره ۵۹۱ - ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمع

ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمع
داغ سودای تو آرایش پیشانی شمع ۱

تا سحر در حرم وصل تو پا بر جا بود
کس درین بزم ندیدم به گرانجانی شمع ۲

آنقدر ضبط زبان کردکه در بزم تو سوخت
رشک می آیدم از طرز سخندانی شمع ۳

خوش به آرام ازین مرحله در شبگیر است
سفر از خود نتوان کرد به آسانی شمع ۴

عرق شرم فرو ریزدش از پیشانی
خجل از روی تو شد چهره نورانی شمع ۵

سودی از سوختن خرمن پروانه نکرد
لب گزیدن بود آثار پشیمانی شمع ۶

پرده پوشی نتوان کرد به رسوایی ما
که لباسی نشود جامه عریانی شمع ۷

غم و شادی همه یک کاسه کند آتش عشق
گریه ناکی نتوان یافت به خندانی شمع ۸

فکر آن است که در پای تو ریزد جان را
می توان یافتن، از سر به گریبانی شمع ۹

شب چو سازد گل روی تو رقم پردازم
بر سر خامه زنم لالهٔ نعمانی شمع ۱۰

ما و دلدار ز یک شعله کبابیم حزین
سوخت پروانهٔ ما را غم پنهانی شمع ۱۱