شماره ۶۰۳ - تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشک

تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشک
شد حلقهٔ گرداب، گریبان من از اشک ۱

تا رفته گرامی گهر من ز کنارم
چون دامن دریا شده دامان من از اشک ۲

از بس که فرو ریخت ز مژگان من انجم
شد صبح قیامت، شب هجران من از اشک ۳

گفتم مگر از گریه برم کینه ز یادش
ننشست غبار دل جانان من از اشک ۴

آتش چو علم زد، دگر از آب چه خیزد؟
ساکن نشود سینهٔ سوزان من از اشک ۵

خونابهٔ چشمم دهد از درد گواهی
رسوای جهان شد، غم پنهان من از اشک ۶

ویرانه حزین ، در قدم سیل چه سان است؟
افتاده چنان، کلبهٔ ویران من از اشک ۷