هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و حسرتآمیز شاعر است. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند اشک، گلستان، سیل بهاران و ابر، احساسات خود را نسبت به معشوق بیان میکند. اشک نماد درد و حسرت اوست که در مواجهه با زیبایی و بیاعتنایی معشوق جاری میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۶۰۴ - جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک
جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک
گلپوش تر از صحن گلستان شودم اشک ۱
بی قدر شود رشته چو خالی ز گهر شد
کو عشق که آویزهٔ مژگان شودم اشک؟ ۲
از جلوهٔ مستانهٔ آن سرو قباپوش
چالاکتر از سیل بهاران شودم اشک ۳
مستانه رگ ابر تری از مژه برخاست
تا صف شکن زهد فروشان شودم اشک ۴
از حسرت نظارهٔ آن ناوک مژگان
در سینه گره گردد و پیکان شودم اشک ۵
ویرانهٔ عالم شده محتاج به سیلی
بگذار حزین آفت دوران شودم اشک ۶
گلپوش تر از صحن گلستان شودم اشک ۱
بی قدر شود رشته چو خالی ز گهر شد
کو عشق که آویزهٔ مژگان شودم اشک؟ ۲
از جلوهٔ مستانهٔ آن سرو قباپوش
چالاکتر از سیل بهاران شودم اشک ۳
مستانه رگ ابر تری از مژه برخاست
تا صف شکن زهد فروشان شودم اشک ۴
از حسرت نظارهٔ آن ناوک مژگان
در سینه گره گردد و پیکان شودم اشک ۵
ویرانهٔ عالم شده محتاج به سیلی
بگذار حزین آفت دوران شودم اشک ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۳ - تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشک
گوهر بعدی:شماره ۶۰۵ - هندوستان غربت بادا به ما مبارک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
