هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن سخن میگوید. او با وجود رنجهای عشق، از آن به عنوان موهبتی الهی یاد میکند و به آن افتخار میکند. همچنین، اشارهای به تأثیر طبیعت و عناصری مانند باد و شراب بیغش در آرامش بخشیدن به او دارد. در پایان، از حافظ و سماع یاد میکند که نشاندهندهی علاقهی او به عرفان و شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'بادهٔ بی غش' ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۶۴۹ - گرچه در سینه صد آتشکده آتش دارم
گرچه در سینه صد آتشکده آتش دارم
لله الحمد که با سوزش دل خوش دارم ۱
بار عشقی اکه از آن چرخ به زنهارآمد
کوه دردی ست که بر جان بلاکش دارم ۲
با سر زلف توگوبا شده گستاخ نسیم
بی سبب خاطر مجموع، مشوش دارم ۳
نکند تیره، غبار - ایام مرا
مشربی صاف تر از بادهٔ بی غش دارم ۴
نرود از سر سودا زده تا حشر برون
پیچ و تابی که از طره دلکش دارم ۵
دلم از نغمهٔ حافظ به سماع است حزین
در نهان خانهٔ عشرت، صنمی خوش دارم ۶
لله الحمد که با سوزش دل خوش دارم ۱
بار عشقی اکه از آن چرخ به زنهارآمد
کوه دردی ست که بر جان بلاکش دارم ۲
با سر زلف توگوبا شده گستاخ نسیم
بی سبب خاطر مجموع، مشوش دارم ۳
نکند تیره، غبار - ایام مرا
مشربی صاف تر از بادهٔ بی غش دارم ۴
نرود از سر سودا زده تا حشر برون
پیچ و تابی که از طره دلکش دارم ۵
دلم از نغمهٔ حافظ به سماع است حزین
در نهان خانهٔ عشرت، صنمی خوش دارم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۸ - نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارم
گوهر بعدی:شماره ۶۵۰ - ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.