شماره ۶۵۴ - من صبر ز مژگان سیه تاب ندارم

من صبر ز مژگان سیه تاب ندارم
لب تشنهٔ تیغم، به گلو آب ندارم ۱

در، خانهٔ غارت زده را باز گذارند
تا روی تو رفت از نظرم خواب ندارم ۲

آسوده ام ازکعبه و آزاده ام از دیر
جز قبلهٔ ابروی تو محراب ندارم ۳

جایی که نگاه تو بود حاجت می نیست
پروای چراغ شب مهتاب ندارم ۴

عشق آمد و من همسفر خانه به دوشان
ویران کده ای در خور سیلاب ندارم ۵

گر رفت گل اشک، دل خون شده دریاست
این نیست که خار مژه شاداب ندارم ۶

خشک است دماغ من و ذوق چمنم نیست
مخمورم و پروای می ناب ندارم ۷

آرام حزین از دل من شور لبت برد
چشم نمک انباشته ام، خواب ندارم ۸