هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجهای زندگی، ناامیدی و بیثمری تلاشهایش میگوید. او از روزی آرزو میکند که از این محنتها رها شود و به آرامش برسد. همچنین، از بیفایده بودن تلاشهایش در راه عشق و دین سخن میگوید و از رسوایی و پریشانی روحش مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد.
شماره ۷۰۹ - ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانم
ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانم
خوشا روزی کزین محنت سرا بالین بگردانم ۱
ندارد حاصلی، دیدیم فصل زندگانی را
چوگل تا چند اوراق دل خونین بگردانم؟ ۲
در آتش افکنم از باده، کشکول گدایی را
به درها تا به کی این کاسهٔ چوبین بگردانم؟ ۳
ز مستوری پریشان خاطرم کو شور رسوایی
که دل در شهر بند طرّهٔ مشکین بگردانم؟ ۴
حزین در خرقهٔ سالوس آتش می زنم، تاکی
به امّید خریداران متاع دین بگردانم؟ ۵
خوشا روزی کزین محنت سرا بالین بگردانم ۱
ندارد حاصلی، دیدیم فصل زندگانی را
چوگل تا چند اوراق دل خونین بگردانم؟ ۲
در آتش افکنم از باده، کشکول گدایی را
به درها تا به کی این کاسهٔ چوبین بگردانم؟ ۳
ز مستوری پریشان خاطرم کو شور رسوایی
که دل در شهر بند طرّهٔ مشکین بگردانم؟ ۴
حزین در خرقهٔ سالوس آتش می زنم، تاکی
به امّید خریداران متاع دین بگردانم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۸ - چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۰ - دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
