هوش مصنوعی: این شعر به آیین عشق و فداکاری در راه آن می‌پردازد. شاعر از سوختن مانند شمع، پروانه و لاله سخن می‌گوید و عشق را با مفاهیمی مانند جسارت، فداکاری و رنج همراه می‌داند. همچنین، به تضادهای عشق مانند تقوا و کفر، کعبه و بتخانه اشاره می‌کند و از بی‌مهری معشوق و رنج ناشی از آن می‌نالد. در نهایت، عشق را به عنوان منبع حیات و پایندگی توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به تضادهای دینی و عشقی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۴۷ - آیین عشق چیست؟ دلیرانه سوختن

آیین عشق چیست؟ دلیرانه سوختن
چون شمع، گرم گریهٔ مستانه سوختن ۱

پنهان کرشمهایست ز آه شررفشان
کونین را به همّت مردانه سوختن ۲

گرمی نمانده در دل پروانه مشربان
باید چو شمع لاله، غریبانه سوختن ۳

باید به شمع تقوی و کفرم زد آستین
تا کی میان کعبه و بتخانه سوختن؟ ۴

بی مهری است شیوه آن شمع آشنا
می بایدم به آتش بیگانه سوختن ۵

زنّار بندگی به میان پیش زلف تو
باید ز رشک محرمی شانه سوختن ۶

زد ساغر وصال تو آتش به هستیم
خوش دولتیست پیش تو مستانه سوختن ۷

می خواهم از خدا گل آتش طبیعتی
تا کی ز رشک بلبل و پروانه سوختن؟ ۸

آتش زلال چشمهٔ حیوان عاشق است
پایندگی ست در غم جانانه سوختن ۹

تأثیر طبع و خوی شراب محبّت است
از خون گرم شیشه و پیمانه سوختن ۱۰

باشد حزین ادای دم آتشین تو
خواب مرا به گرمی افسانه سوختن ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴۶ - کوتاه ماند دست تمنّا در آستین
گوهر بعدی:شماره ۷۴۸ - زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.