هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از درد دوری و انتظار برای دیدار معشوق میگوید. او بیان میکند که مشکلاتش بدون حضور معشوق حل نمیشود و دلش آرام نمیگیرد. شاعر از معشوق میخواهد که او را رها نکند و به او امید بدهد. در نهایت، او از تعلقات دنیوی دوری میکند و چشمداشتش را تنها به معشوق معطوف میدارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۲۷ - تنگی از دل نرود تا تو میان نگشایی
تنگی از دل نرود تا تو میان نگشایی
مشکل آسان نشود تا تو زبان نگشایی ۱
بی خم زلف مکن مرغ نوآموز مرا
رشته از پای دل بال فشان نگشایی ۲
چاک از آن تیغ نگه تا نکنی سینهٔ ما
در امّید به روی دل و جان نگشایی ۳
دل به اسباب پریشان جهان جمع مکن
فال جمعیت از اوراق خزان نگشایی ۴
بی نیازانه حزین از دو جهان دیده ببند
چشم خواهش به رخ باغ جهان نگشایی ۵
مشکل آسان نشود تا تو زبان نگشایی ۱
بی خم زلف مکن مرغ نوآموز مرا
رشته از پای دل بال فشان نگشایی ۲
چاک از آن تیغ نگه تا نکنی سینهٔ ما
در امّید به روی دل و جان نگشایی ۳
دل به اسباب پریشان جهان جمع مکن
فال جمعیت از اوراق خزان نگشایی ۴
بی نیازانه حزین از دو جهان دیده ببند
چشم خواهش به رخ باغ جهان نگشایی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۶ - در پرده خط، خال به صد ناز گرفتی
گوهر بعدی:شماره ۸۲۸ - یک نفس نیست که خون در دل شیدا نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.