شماره ۸۵۳ - خصم آسودگیم، ای غم جانان مددی

خصم آسودگیم، ای غم جانان مددی
داغ جمعیتم، ای زلف پریشان مددی ۱

عقده ها، پیش ره، از آبلهٔ پا دارم
دستم و دامنت، ای خار بیابان مددی ۲

رنگ زردی، به شراب از رخ من نتوان برد
چه کنم گر نکند سیلی اخوان مددی؟ ۳

خارخاری ست شب هجر تو در پیرهنم
به تغافل مزن، ای شعلهٔ عریان مددی ۴

جلوه ای گر نبود، کوشش موسی چه کند؟
سخت سرگشته ام، ای آتش سوزان مددی ۵

دل به ظلمتکدهٔ هند، غریب افتاده ست
چه شود گر رسد، از شاه غریبان مددی؟ ۶

تا به کی خون به دلم، هند جگرخوار کند؟
جرعه نوش توام، ای ساقی مستان مددی ۷

هست دل را سر مستانه به خون غلتیدن
چشم دارم که کند، عشوهٔ پنهان مددی ۸

چون زنان حجلهٔ تن، چند نشیمن سازم؟
سخت درمانده ام، ای همّت مردان، مددی ۹

چند در شام زند غوطه، صفای صبحم؟
دم یاری بود، ای گردش دوران مددی ۱۰

سخت از پردهٔ ناموس به تنگ است حزین
گل رسواییم، ای چاک گریبان مددی ۱۱