هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که یاد معشوق او را بیقرار کرده و غمهایش را سبکبار نموده است. او معتقد است که هیچگاه از معشوق غافل نمیشود و در انتظار ظهور زیباییهای اوست. همچنین، اشارهای به رهایی از غمهای دنیا و عبادت در پای باده دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'باده' و 'سجود' در پای آن ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای درک صحیح داشته باشد.
شماره ۸۵۸ - دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودی
دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودی
کز دیدهٔ مرغان حرم خواب ربودی ۱
هر چشم زدن، دیدهٔ دریا نسبم را
غمهای تو از گریه سبکبار نمودی ۲
غافل ز تو یک دم دل مشتاق نگردد
اذ لیس سوی وجهک فی عین شهودی ۳
وقت است که خورشید رخت جلوه گر آید
قد قام من لبین، ظلامات وجودی ۴
بار غم کونین، حزین افکند از دوش
در پای خم باده، کند هر که سجودی ۵
کز دیدهٔ مرغان حرم خواب ربودی ۱
هر چشم زدن، دیدهٔ دریا نسبم را
غمهای تو از گریه سبکبار نمودی ۲
غافل ز تو یک دم دل مشتاق نگردد
اذ لیس سوی وجهک فی عین شهودی ۳
وقت است که خورشید رخت جلوه گر آید
قد قام من لبین، ظلامات وجودی ۴
بار غم کونین، حزین افکند از دوش
در پای خم باده، کند هر که سجودی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵۷ - خواست شاهد می پرستم، یللی
گوهر بعدی:شماره ۸۵۹ - ز دل غافلی یار جانی نباشی!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.