خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که یاد معشوق او را بیقرار کرده و غمهایش را سبکبار نموده است. او معتقد است که هیچگاه از معشوق غافل نمیشود و در انتظار ظهور زیباییهای اوست. همچنین، اشارهای به رهایی از غمهای دنیا و عبادت در پای باده دارد.
این شعر دارای مضامین عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'باده' و 'سجود' در پای آن ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای درک صحیح داشته باشد.
شماره ۸۵۸ - دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودی
دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودی
کز دیدهٔ مرغان حرم خواب ربودی ۱
هر چشم زدن، دیدهٔ دریا نسبم را
غمهای تو از گریه سبکبار نمودی ۲
غافل ز تو یک دم دل مشتاق نگردد
اذ لیس سوی وجهک فی عین شهودی ۳
وقت است که خورشید رخت جلوه گر آید
قد قام من لبین، ظلامات وجودی ۴
بار غم کونین، حزین افکند از دوش
در پای خم باده، کند هر که سجودی ۵
کز دیدهٔ مرغان حرم خواب ربودی ۱
هر چشم زدن، دیدهٔ دریا نسبم را
غمهای تو از گریه سبکبار نمودی ۲
غافل ز تو یک دم دل مشتاق نگردد
اذ لیس سوی وجهک فی عین شهودی ۳
وقت است که خورشید رخت جلوه گر آید
قد قام من لبین، ظلامات وجودی ۴
بار غم کونین، حزین افکند از دوش
در پای خم باده، کند هر که سجودی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵۷ - خواست شاهد می پرستم، یللی
گوهر بعدی:شماره ۸۵۹ - ز دل غافلی یار جانی نباشی!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.