شماره ۸۹۸ - گر سینه شود سینا، بی تاب و توانستی

گر سینه شود سینا، بی تاب و توانستی
تاب من و آن جلوه، مهتاب و کتانستی ۱

آسان به قد و عارض، عاشق ندهد دل را
آنی ست نکویان را، دل داده ازآنستی ۲

آن ماه فلک پیما، بنمود شبی سیما
چون اختر از آن شبها، چشمم نگرانستی ۳

نگذاشت مرا حسرت، با هجر و وصال او
اکنون من مجنون را، نه این و نه آنستی ۴

حیرت من بی سامان، از مایهٔ دل دارم
در خاک هم از چشمم، خونابه روانستی ۵

از مرگ نیندیشم، جان گر به تو پیوندد
پیری چه زیان دارد گر عشق جوانستی؟ ۶

لطف تو همی باید، تا هجر کران گیرد
از خود شده ام امّا، دوری به میانستی ۷

جم رفت و فریدون هم، زین کاخ دو در بیرون
این کلبه که می بینی، میراث کیانستی ۸

با عارف رومی شد، هم نغمه حزین ، کلکم
این پرده که می سنجم، زان جان جهانستی ۹