شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است

لایق مدح در زمانه چو نیست
خویشتن را همی سپاس کنم ۱

هر چه گویم نه تهمت است و نه لاف
از حسودان چرا هراس کنم؟ ۲

کرده باشم مقام خود را پست
گرکنم مدح و التماس کنم ۳

سر کیوان بگردد از مستی
می دانش، اگر به کاس کنم ۴

فرس طبع، چون برانگیزم
خاک در چشم بوفراس کنم ۵

کلک معجز نگار چون گیرم
نی به ناموس بونواس کنم ۶

رعشه پیریم گرفت و همان
پنجه در پنجهٔ حواس کنم ۷

در دلم، خون اگر فتد از جوش
آتش از طور اقتباس کنم ۸

گر جهان، پر کنم ز آب گهر
به خوی خجلت، ارتماس کنم ۹

به چه امّید در زمانهٔ کور
شاهد طبع، روشناس کنم؟ ۱۰

کس زبان مرا نمی فهمد
به عزیزان چه التماس کنم؟ ۱۱