هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از روزگار سخت و ناپایدار زندگی سخن میگوید و تمایل به انزوا و کنارهگیری از جهان پرتلاطم را بیان میکند. او به مرگ نزدیک فکر میکند و به دنبال آرامش درونی است، اما در نهایت تسلیم اراده الهی میشود و به انتظار فرصتی بهتر مینشیند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ، انزوا و تسلیم در برابر سرنوشت است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا اضطراب شود.
شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویش
روزگاریست، عقل می کوبد
کنج آسایش اختیارکنم ۱
در به روی جهانیان بندم
کنج آسایش اختیارکنم ۲
سفر دور مرگ، نزدیک است
فکر سامان آن دیار کنم ۳
زر داغی، کنم به کیسهٔ دل
گهر اشک در کنار کنم ۴
دست از خوان آرزو بکشم
به همین خون دل مدار کنم ۵
عشق بازی به خویشتن فکنم
ترک یاران بدقمارکنم ۶
تنگم از شهر، رو به کوه آرم
خانه در سنگ، چون شرار کنم ۷
لیک چون کارها به دست خداست
نتوانم به خویش کار کنم ۸
زین سپس فرصت از خدا طلبم
دیده در راه انتظار کنم ۹
کنج آسایش اختیارکنم ۱
در به روی جهانیان بندم
کنج آسایش اختیارکنم ۲
سفر دور مرگ، نزدیک است
فکر سامان آن دیار کنم ۳
زر داغی، کنم به کیسهٔ دل
گهر اشک در کنار کنم ۴
دست از خوان آرزو بکشم
به همین خون دل مدار کنم ۵
عشق بازی به خویشتن فکنم
ترک یاران بدقمارکنم ۶
تنگم از شهر، رو به کوه آرم
خانه در سنگ، چون شرار کنم ۷
لیک چون کارها به دست خداست
نتوانم به خویش کار کنم ۸
زین سپس فرصت از خدا طلبم
دیده در راه انتظار کنم ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
