هوش مصنوعی:
شاعر از نامردمیهای زمانه و ستمهای آن شکایت میکند. او از دیدن غزال وحشیاش که در آخور خران گرفتار شده و بلبل آزادهای که در قفس اسیر است، اظهار ناراحتی میکند و اینها را نماد ستمگری زمانه میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین انتقادی و اجتماعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان
افتاده ام به صحبت نامردمان حزین
دور زمانه ام، ستمی زین بتر نکرد ۱
وحشی غزال من، شده هم آخور خران
جوری به کس، زمانه ازین بیشتر نکرد ۲
گردن کشید، از قفسی عندلیب و گفت
آسوده بلبلی که سر از بیضه برنکرد ۳
دور زمانه ام، ستمی زین بتر نکرد ۱
وحشی غزال من، شده هم آخور خران
جوری به کس، زمانه ازین بیشتر نکرد ۲
گردن کشید، از قفسی عندلیب و گفت
آسوده بلبلی که سر از بیضه برنکرد ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
