هوش مصنوعی:
این متن به از دست رفتن عارفان و پیشوایان معنوی اشاره دارد و تأکید میکند که با رفتن آنها، نور ایمان و دانش نیز از جهان رفته است. شاعر با حسرت به این فقدان مینگرد و آن را با عباراتی نمادین مانند «عمر جاودان رفته» و «دانش از میان رفته» توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، لحن حسرتآمیز و نمادین آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی
تا ز عالم فانی، عارف زمان رفته
از تن جهان گویی، عمر جاودان رفته ۱
هر که پیشوا دارد، نور شمع ایمان را
بر سرای ظلمانی، آستین فشان رفته ۲
بهر سال تاریخش، خامه ام نشان می جست
دل به خون تپید و گفت: دانش از میان رفته ۳
از تن جهان گویی، عمر جاودان رفته ۱
هر که پیشوا دارد، نور شمع ایمان را
بر سرای ظلمانی، آستین فشان رفته ۲
بهر سال تاریخش، خامه ام نشان می جست
دل به خون تپید و گفت: دانش از میان رفته ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۰ - در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه)
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
