هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس عمیق و عرفانی است که در آن شاعر از وادیهای بیکران درون سخن میگوید و هوسها را به مورچههایی تشبیه میکند که نمیتوانند بهرهای از این گنجینه ببرند. همچنین، اشارهای به برق و خوشه دارد که میتواند نماد امید یا لحظات ناب باشد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳ - صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
لخت دل بسته بر میان توشهٔ ماست ۱
ای مور هوس، بهره ای از ما نبری
برقی به کمین بردن خوشهٔ ماست ۲
لخت دل بسته بر میان توشهٔ ماست ۱
ای مور هوس، بهره ای از ما نبری
برقی به کمین بردن خوشهٔ ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
