هوش مصنوعی: شاعر از بی‌عدالتی و نامردی روزگار شکایت می‌کند و بیان می‌کند که ناله‌ها و آه‌هایش به جایی نرسیده است. او زمانه را به دلیل بی‌دردی و پستی سرزنش می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و انتقادی متن برای سنین پایین مناسب نیست.

شماره ۸۴ - پیوسته دی و تموز دم سردی کرد

پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
با دردکشان زمانه بی دردی کرد ۱

آه سحر و ناله به جایی نرسید
طالع پستی و دهر نامردی کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۳ - دل در غم عشق، کامرانی نکند
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - یک چند دل از پی تمنا گردید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.