هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و فراق سخن میگوید. او خود را سوخته از هجران معشوق توصیف میکند، در حالی که معشوق مانند سرو و سوسن در باغ، آرام و بیخیال است. شاعر از دل فارغ معشوق از رنج دیگران و داغهای پی در پی خود بر دل شکایت دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۸ - آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ ۱
داری دلی از فکر اسیران فارغ
دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ ۲
من سوخته ام به هجرت ای چشم و چراغ ۱
داری دلی از فکر اسیران فارغ
دارم ز غم تو داغ دل بر سر داغ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
