هوش مصنوعی:
شاعر از بیقدری در روستا و ارزشمندی در مصر میگوید و از تنهایی در غربت و دوری از یاران شکایت دارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق غربت، تنهایی و حسرت نیاز به درک عاطفی و تجربه زندگی دارد که معمولاً برای کودکان قابل درک نیست.
شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم
گر قدر به روستا نمی دارندم
در مصر معظّمان خریدارندم ۱
تنها شده ام کنون درین غربتگاه
یاران به دیار خویش بسیارندم ۲
در مصر معظّمان خریدارندم ۱
تنها شده ام کنون درین غربتگاه
یاران به دیار خویش بسیارندم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - پیش کرمت دست تهی آوردم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.