هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دوری از ریا و زهد ظاهری سخن میگوید و بیان میکند که از مسجد به سوی میخانه رفته و از کوی نیکنامی دور شده است. او از دوستانش خداحافظی میکند و نشان میدهد که راه دیگری را در پیش گرفته است.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و دوری از مسجد ممکن است برای برخی گروههای سنی نامناسب باشد.
شماره ۲۵۱ - آلودهٔ زهد کرده ام دامانی
آلودهٔ زهد کرده ام دامانی
وجّهت مِنَ المسجدِ نحو الحانِ ۱
ما رخت ز کوی نیکنامی بردیم
نستودِعُکُم معاشر الاخوانِ ۲
وجّهت مِنَ المسجدِ نحو الحانِ ۱
ما رخت ز کوی نیکنامی بردیم
نستودِعُکُم معاشر الاخوانِ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۰ - چون باد صبا، سبک عنانی نکنی
گوهر بعدی:شماره ۲۵۲ - زاهد، از عشق، دین به افسون نبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
