هوش مصنوعی: شاعر از غم و اندوهی که سراسر وجودش را فرا گرفته سخن می‌گوید و از چشمانی که چیزهای زیادی دیده‌اند یاد می‌کند. سپس مخاطب را تشویق می‌کند تا خود را به سوی آزادگان بکشاند و از ترس و امیدهای بی‌ثمر رها شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۲۶۳ - سرتاسر آفاق، حزین گردیدی

سرتاسر آفاق، حزین گردیدی
وز دیدهٔ دید، دیدنی ها دیدی ۱

اکنون خود را به کوی آزادان کش
تا چند اسیر بیمی و امّیدی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - هر دم ز تو عمر می کَنَد بیخ و بنی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - از عشق فتاده ام به منزلگاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.