هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق غم و حسرت، جدایی و عشق سخن میگوید. شاعر از درد فراق و آتش درون خود میگوید و از چرخش روزگار شکایت دارد. تصاویری مانند سیل، دریا، شعله و چراغ برای بیان احساساتش استفاده شدهاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و اشاره به مفاهیمی مانند حسرت و دوزخ ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد.
شماره ۷۲ - هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما را
هم آغوش است، سیل خانه زادی منزل ما را
رگ ابر است مژگان، دیده دریا دل ما را ۱
به هر لخت جگر از داغ حسرت دوزخی دارم
چه می دانی کدامین شعله می سوزد دل ما را؟ ۲
ز دور ای چرخ شوراختر، تماشا کن که روشن شد
چراغ از داغ هجر هم نشینان محفل ما را ۳
رگ ابر است مژگان، دیده دریا دل ما را ۱
به هر لخت جگر از داغ حسرت دوزخی دارم
چه می دانی کدامین شعله می سوزد دل ما را؟ ۲
ز دور ای چرخ شوراختر، تماشا کن که روشن شد
چراغ از داغ هجر هم نشینان محفل ما را ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - جدایی نیست از لیلی، دل دیوانهٔ ما را
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
