هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از عناصر طبیعت مانند سنبل، پروانه، بلبل و بیابان برای بیان احساسات آشفته و شوریدهی عاشق استفاده میکند. شاعر از عشق و درد دل سخن میگوید و به داستانهای عاشقانهی معروف مانند لیلی و مجنون اشاره میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اشاره به داستانهای پیچیدهی عاشقانه نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربهی احساسی است که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۸۷ - آشفته چو من نبود، سنبل به گلستانها
آشفته چو من نبود، سنبل به گلستانها
شوریده سرم دارند، این طرّه پریشانها ۱
شرح غم دل گوید، پروانه به خاموشی
بلبل به چمن سنجد، این پرده به دستانها ۲
شور لب محبوبان، افزود ز عشق من
حق نمکی دارد، داغم به نمکدانها ۳
لیلی کدهٔ دل را، گر راه نکردی گم
بیهوده نمی گشتی، مجنون به بیابانها ۴
شوریده سرم دارند، این طرّه پریشانها ۱
شرح غم دل گوید، پروانه به خاموشی
بلبل به چمن سنجد، این پرده به دستانها ۲
شور لب محبوبان، افزود ز عشق من
حق نمکی دارد، داغم به نمکدانها ۳
لیلی کدهٔ دل را، گر راه نکردی گم
بیهوده نمی گشتی، مجنون به بیابانها ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - ای امّت نگاه تو، جادو خیالها
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - چو تر هرگز نگردید، از می وصل تو دامانها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.