هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که در حالی که بهار است و طبیعت سرشار از زندگی و شادابی است، او در غم به سر میبرد و دلش پر از غبار است. او از خود میپرسد چرا طرح عیش و شادی نمیریزد، در حالی که مژگانش مانند ابری پرآب است.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین احساسی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربهی عاطفی دارد.
شماره ۱۰۷ - ایّام غمم، مرا بهار است
ایّام غمم، مرا بهار است
مژگان رگ ابر آبدار است ۱
طرح عیشی چرا نریزم؟
دامان دلم پر از غبار است ۲
مژگان رگ ابر آبدار است ۱
طرح عیشی چرا نریزم؟
دامان دلم پر از غبار است ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
