شماره ۱۰۶ - آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت

آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
کز صبح بناگوش تو چشمم خبری داشت ۱

آن هم شده چون داغ دل لاله به ما خشک
این کاسهٔ ما بود که خون جگری داشت ۲