هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، حسرت و اشک‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از درد دل، عشق به معشوق و آرزوی وصال او می‌گوید و از تشبیه‌هایی مانند خونابه دل، اشک لاله‌گون و شمع محفل استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۳۶ - دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد

دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد
می پرزور، اشک لاله گون پیمودنی دارد ۱

به خوابم دولت بیدار می آید، از آن روزی
که چشمم در نظر بر آستانش سودنی دارد ۲

چه شد چون شمع محفل گر تنم فرسودنی دارد
تف عشق بتان در سینه ام افزودنی دارد ۳

به دل تا چند از خوناب حسرت، جرعه پیمایی؟
سرت گردم، شراب وصل هم پیمودنی دارد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - گزند کوکب از کژدم فزون جان را زیان دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.