هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند چمن و گل، و نیز اشاره به سوختگی و بیقراری، حالات روحی خود را توصیف میکند. او از بیوفایی یار و زمانه شکایت کرده و درمانی برای درد خود نمییابد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
طرّه گشا که در خزان، بوی بهار گل کند ۱
طرّه گشا که در خزان، بوی بهار گل کند ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
