۹۹ بار خوانده شده

شمارهٔ ۱۹۴

گر چه در بزم جهان، گردن میناست بلند
یک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند

می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهی
بس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند

فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ما
کوتهی تا نکند دامن صحراست بلند

برسر منصب پروانگیت در محفل
شمع را تا به سحر گردن دعواست بلند
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹۳
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۹۵
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.