هوش مصنوعی:
این متن شعری از حافظ است که با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه، به مفاهیمی مانند غرور، عشق، جنون و رسوایی میپردازد. شاعر از بلندی گردن در بزم جهان سخن میگوید، اما اشاره میکند که این بلندی در برابر عشق و جنون ناچیز است. همچنین، از تأثیر عشق و شور بر زندگی و کوتاهی جهان در برابر آن صحبت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات پیچیده شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۶ - گر چه در بزم جهان، گردن میناست بلند
گر چه در بزم جهان، گردن میناست بلند
یک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند ۱
می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهی
بس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند ۲
فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ما
کوتهی تا نکند دامن صحراست بلند ۳
برسر منصب پروانگیت در محفل
شمع را تا به سحر گردن دعواست بلند ۴
یک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند ۱
می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهی
بس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند ۲
فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ما
کوتهی تا نکند دامن صحراست بلند ۳
برسر منصب پروانگیت در محفل
شمع را تا به سحر گردن دعواست بلند ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - یکایک از نظرم نور پیکران رفتند
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
