هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از بیعدالتی و رنج بیگناهان سخن میگوید و از ندامت پس از کارهای بد یاد میکند. همچنین، به مقایسهای بین زاهد و صبح پرداخته و از تأثیر منفی افکار سرد بر شادی و گرمی زندگی هشدار میدهد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۰۰ - سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
سختی به ضعیفان جهان بی سبب آید
من بد کنم و زخم ندامت به لب آید ۱
زاهد دمش افسرده چو صبح است، مبادا
خورشید تو را از نفس سرد تب آید ۲
من بد کنم و زخم ندامت به لب آید ۱
زاهد دمش افسرده چو صبح است، مبادا
خورشید تو را از نفس سرد تب آید ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - از نالهٔ من خامه خوش آهنگ برآمد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
